Τρίτη, 20 Οκτωβρίου 2009

ΠΗΓΑ ΚΑΙ ΕΙΔΑ: ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΠΛΑΤΩΝΟΣ


Σκηνοθεσία: Φίλιππος Τσίτος

Παίζουν: Αντώνης Καφετζόπουλος, Αναστά Κοζντινέ, Μαρία Ζορμπά

Διανομή: Nutopia Entertainment


Ένας ελληνάρας ψιλικατζής ανακαλύπτει με ρατσιστικό δέος ότι στην οικογένειά του τρέχει αλβανικό αίμα. Κι από εκεί επέρχεται ο πανικός! Ουσιαστικός, βαθύς και γεμάτος τρόμο πανικός. Σε πρώτο επίπεδο, ο πανικός που μας τρώει τα σωθικά όταν αναρωτιόμαστε αν είμαστε αυτό που φοβόμαστε ότι είμαστε… Στην περίπτωση του ήρωά μας, Αλβανός. Σε δεύτερο και πιο ουσιαστικό επίπεδο, ο πανικός που μας κυριεύει όταν στην πραγματικότητα δεν γνωρίζουμε ποιοι είμαστε, κι αν όλα όσα ορίζουν την ύπαρξή μας είναι πλαστά. Και ποια είναι αυτά που ορίζουν την ύπαρξη του Σταύρου; Μια μάνα με εγκεφαλικό, η φροντίδα της οποίας τον σκλαβώνει. Ένα διαζύγιο από μια γυναίκα με την οποία είναι ακόμη ερωτευμένος. Ένα ψιλικατζίδικο υπό διάλυση. Τρεις φίλοι, επίσης ελληνάρες, επίσης ψιλικατζήδες, επίσης κενοί ενδιαφερόντων, πέραν του ξενοφοβικού τους μένους που τους κάνει να νιώθουν σημαντικοί μέσα στην ασημαντότητά τους. Κι ένα σταυροδρόμι, εκεί στην Ακαδημία Πλάτωνος, που φιλοξενεί τις ποδοσφαιρικές τους δραστηριότητες και στο οποίο ανεγείρεται μνημείο για την πολυπολιτισμικότητα και τη δική τους οργή. Ο Φίλιππος Τσίτος μεγαλουργεί, κεντάει ερμηνείες-ψιλοβελονιά και αφηγείται μια ιστορία για τους σύγχρονους Έλληνες της σύγχρονης Ελλάδας. Ο Σταύρος και η παρέα του είμαστε όλοι εμείς, οι διπλανοί μας, οι γείτονές μας, το σόι μας… Έλληνες στην Ελλάδα του σήμερα που ψάχνουμε να βρούμε ποιοι πραγματικά είμαστε, ποια είναι η ταυτότητά μας, ποια είναι η πορεία μας, ποιοι είναι τα αδέλφια μας. Τρία βραβεία στο Φεστιβάλ του Λοκάρνο, μεταξύ των οποίων Ανδρικής Ερμηνείας για τον Αντώνη Καφετζόπουλο που δίνει ρεσιτάλ υποκριτικής και αποδεικνύει ότι είναι ένας τεράστιος ηθοποιός με αμέτρητο βάθος συναισθημάτων. Ένα βλέμμα του στην οθόνη είναι από μόνο του μια ολόκληρη ιστορία. Θα γελάσετε, θα συγκινηθείτε, θα το λατρέψετε.

Να βάλω βαθμό; 8/10 αδιαπραγμάτευτο

Το είδα με καθαρό και δυνατό ήχο Dolby SR στην Έλλη, της οδού Ακαδημίας, με πολύ κόσμο που έδειχνε να το απολαμβάνει.

1 σχόλιο:

  1. Πολύ ενθαρρυντικό ξεκίνημα ο ελληνικός κινηματογράφος αυτή τη σεζόν.

    Που προσδιορίζει και τη δική του ταυτότητα, μέσω ανησυχιών χαρτογράφησης της ύπαρξης. Απαλλαγμένης από τους εθνικότροπους περιορισμούς! Η Ακαδημία Πλάτωνος παρουσιάζει σε μικρογραφία τη σύγχρονη μικροαστική Αθήνα, που με αρνείται να κοιτάξει κατάματα την πραγματικότητα, φυλακισμένη στα πρίσματα μιας δασκαλεμένης και εμφυτευμένης εθνικής πανευδαιμονίας!

    Ωραία παρουσίαση!

    ΑπάντησηΔιαγραφή